De ballenbak is blijkbaar geen slecht idee
In een ander artikel op deze website leest u dat het in de landelijke gemeenteraden regelmatig voorkomt dat raadsleden hun partij verlaten door interne onenigheid.
In Dordrecht gebeurde dit sinds 2022 vijf keer. Landelijk stapten in vier jaar tijd meer dan 600 raadsleden over of gingen zelfstandig verder, en in bijna twee derde van de gemeenten kwam dit voor. Vooral lokale partijen hebben hier relatief vaak mee te maken.
Het bijzondere is nu dat de Dordtse kiezers, die meededen aan een radio-interview met gespreksleider Ben Corino, hier een oplossing voor verzonnen.
Hopelijk zal de nieuwe raad het idee aanpakken als een landelijk experiment. Lees gerust verder.
========
Op het moment dat Femke Kok het WK-sprinttoernooi heeft gewonnen, zie ik dat ik gebeld ben door Ben Corino. Ik bel de presentator van Studio De Witt van Drechtstad Radio terug en hoor dat hij zaterdag geen politici aan de Politieke Stamtafel wil, maar kiezers – en dan met name over het vertrouwen van kiezers in de gemeentepolitiek. Welke verwachtingen heeft men van de verkiezingen? Gaat men stemmen of blijft men thuis? Het klonk leuk; ik stem toe en bereid me – als ook Jenning de Boo het WK-sprinttoernooi heeft gewonnen – voor.
De volgende dag fiets ik naar de Staart voor de opname. Vanuit mijn ooghoek zie ik dat politiek Dordrecht niet alleen bij Chemours zieltjes voor zich weet te winnen, maar dat ik ook bij winkelcentrum De Bieshof opvallend veel groene partijkleuren zie.
Eenmaal in de studio zie ik tot mijn verbazing meerdere gasten. Als ik me voorstel, heb ik door dat Ben meerdere mensen heeft uitgenodigd en dat mijn enorme lijst met ‘Dordtse dingetjes’ vermoedelijk de prullenbak in kan.
Niets is minder waar. Als de uitzending rond twaalf uur begint en het voorstelrondje met Armanda, Henk en John Willem is gedaan, wordt het een geweldig leuke uitzending. Ben vuurt regelmatig zijn pijlen af en iedereen schiet terug.
De tekst gaat onder de foto's verder
Het woord democratie valt ook regelmatig: "Wees blij dat we mogen stemmen!"
De gesprekken gaan onder andere over de bio-industrie, zwerfvuil, woningnood, de opvang van asielzoekers, het hotel aan het Vrieseplein, overlast rondom het Kromhout, Chemours, de aankoop van de huizen aan de Weeskinderdijk – die plaats moeten maken voor een nieuwe wijk –, het woord ‘handhaving’ en over standbeelden van overleden Dordtse schrijvers, die toch echt maar door een paar Dordtenaren zo gewenst zijn.
Natuurlijk ging het ook over ‘waarom we wel of juist niet gaan stemmen’ en ‘waarom er toch zoveel wantrouwen is in de Dordtse politiek’. Er gebeurt wel wat, maar te weinig zichtbaar – en dat is nu wellicht een reden dát er minder gestemd wordt.
Vooral bij dit laatste punt gooide ik mijn bommetje over de wantoestand bij het vernieuwde station Stadspolders, waar sinds kort nieuwe fietsenstallingen zijn geplaatst. De lamlendigheid van sommige treinreizigers is een dieptepunt. Dat er binnenkort eindelijk maatregelen worden genomen, kreeg ik van Irene Koene van ‘Gewoon Dordt’ te horen. Zij reageerde daadwerkelijk op mijn klaagzang naar de Gemeenteraad en beloofde zo snel mogelijk de verantwoordelijke wethouder te raadplegen. Binnen een half uur mailde zij terug met de maatregelen die de bewoners liever meteen hadden gewild. Er komen o.a. borden over het ‘verwijderen’ van rijwielen die niet in de stallingen staan.
Maar waarom is dat niet meteen gedaan? Iedereen van ‘onze groep’ begreep mijn punt. ‘Dergelijke maatregelen moeten meteen genomen worden!’
Er wordt ook gepraat over de enorme kostenpost die gemoeid is met zoveel partijen. Het zijn er veel te veel! Het kost enorm veel tijd om alles voor elkaar te krijgen. Het woord kiesdrempel valt ook.
Ik gooi nog een bommetje en vertel wat ik naar het AD Drechtsteden had geschreven (helaas werd het ingekort). Ik schreef dat ik tegen de regel ben dat iemand, die uit een partij stapt, een nieuwe partij mag beginnen. (De reden waarom leest u hieronder)
Ballenbak
Dordrecht heeft nu 16 partijen op het stemformulier en er zijn 39 zetels te verdelen. Wellicht komen er weer heel veel ‘een- of tweepitters’, met het risico dat iemand het tijdens de komende vier jaar niet meer ziet zitten en een nieuwe partij begint. Het blijven 39 zetels, maar het zou zomaar kunnen dat je een keer met 24 partijen komt te zitten! (Het verhaal van ‘de bomen en het bos’.)
Om dit tegen te gaan stel ik voor dat het gemeentebestuur na de formatie een ‘lege partij’ instelt. Voorlopig zonder naam, maar ik noem hem nu even ‘Dordts Belang’. Wie binnen vier jaar uit een partij stapt, kan kiezen: je maakt gebruik van de mogelijkheid om in ‘Dordts Belang’ verder te gaan, maar je gaat er ook mee akkoord dat je na een aantal maanden ‘gezelschap’ krijgt van anderen die ook uit hun partij zijn gestapt. Je mag dan samen als ‘Dordts Belang’ verdergaan.
Met je nieuwe gezelschap kun je gewoon meebesturen. En wie weet bevalt die nieuwe samenstelling zo goed dat jij en de andere ‘uitstappers’ bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen veel meer kiezers trekken en er dus sterker uit komt.
Ga je daar niet mee akkoord, dan vervalt je zetel aan de volgende op de lijst van de partij waar je bent uitgestapt. (U snapt waarom de krant het had ingekort ;) ).
Nog vóór mijn bommetje insloeg bij mijn tafelgenoten reageerde Ben: “Dus een soort ballenbak!” Mijn idee kreeg bijval en wederom kwam het woord ‘kiesdrempel’ op tafel. Minder partijen levert tijdwinst/consensus op.
We hebben het ook over heel andere ideeën gehad. Het voelde meer als een denktank: geen partijen meer, maar problemen benoemen die Dordtenaren dwarszitten. Je krijgt dan speerpunten voor o.a. voeding, armoede, overlast, woningbouw, cultuur (evenementen), toerisme, sport, natuur, hulpdiensten, ouderen, jongeren, zorg, eenzaamheid, verkeer, enzovoort.
Het woord ‘verrassend idee’ klonk, maar het werd ook snel klip en klaar dat het idee mogelijk een ‘dingetje voor later’ zou worden. Duidelijk was in ieder geval dat alle deelnemers de blik niet op het verleden wilden richten, maar juist op de toekomst van het eiland van Dordrecht.
De definitieve uitwerking van het idee zal wellicht rond het jaar 2050 door een onafhankelijk bureau bestudeerd worden. ;) Mocht ik dan nog in leven zijn, dan mag men alsnog aankloppen.
Het uur vloog voorbij. Wat was dit een leuke uitzending! Aan het eind hadden we het gevoel: ‘Jeetje, weer een partij erbij!’
“Op de terugweg naar huis realiseerde ik me dat we nog één belangrijk punt waren vergeten: op 18 maart leven we nog steeds in een democratie. En dat betekent dat we mogen stemmen. Dus: "Maak er gebruik van!”
De radio-uitzending is HIER terug te luisteren.
=====
Fotobewerkingen: Ferry
*****
Bent u nieuwsgierig naar wat onze ‘Dordrecht.net’ columnisten nog meer te vertellen hebben? Klik dan HIER .
