Diversiteit is de nieuwe ‘Winkel van Sinkel’

27 februari 2026 • 11:58 door Ferry Visser

Afgelopen dinsdag had ik even het gevoel dat er iemand had meegekeken in mijn laptop. In AD Drechtsteden lieten lezers zich ongezouten uit over het winkelaanbod, de leegstand en – misschien nog wel het ergst – de saaiheid. 

Gelukkig kon ik weer verder met mijn column, want het waren de lezers uit Papendrecht die van zich lieten horen. Mijn column gaat ook over winkelcentra, maar ik richt mijn pijlen op iets anders. Ik wil het namelijk hebben over hét modewoord van deze tijd: ‘diversiteit’!

Tip: Omdat deze column qua hoeveelheid tekst nogal uit de hand is gelopen, is het misschien wenselijk om de link van deze pagina naar bijvoorbeeld uw tablet, Ipad, PC of laptop te sturen. Het leest en kijkt beslist veel relaxter.​
Sorry hiervoor, maar ik vond het onderwerp zo divers! Ik kon echt niet stoppen! Wellicht is de column meer een ontspannen verhaaltje voor het slapengaan. Ik heb er in ieder geval geen moment van wakker gelegen.
Ferry

Waar je ook kijkt, wat je ook leest – een brochure over een nieuwbouwwijk, een gemeentelijk beleidsstuk of zoals ik vorige week las dat schrijver en tv- en opiniemaker Özcan Akyol het aan de stok - een discussie over een boekenprijs - had over de diversiteit van schrijvers die wel of niet in het juiste pulletje zouden vallen bij een jury. Het woord diversiteit is echt overal!

Nostalgie
Sinds ik in Stadspolders woon en verwend ben met het aanbod winkels - ik kan in De Bieshof kiezen uit maar liefst vier kappers en drie enorme supermarkten - moet ik vaak terugdenken aan 1969. Het jaar waarin mijn ouders van Nieuw-Krispijn naar Dubbeldam verhuisden.
Het Damplein was het kloppend hart van het dorp. Ja, ik zeg bewust dorp, want zo voelt het nog steeds. Inclusief eigen vlag en bijbehorend dorps-DNA.

Als ik mijn ogen sluit, zie ik een aantal winkels voor me: De Gruyter, slagerij Teekens, bakker Van Strien, fotograaf Van 't Hof, de spaarbank met de 'S' en de Spar. Op de Rechte Zandweg zat Van Ballegooijen: onze eigen ‘Winkel van Sinkel’.
Daar kocht je alles. Van pannen tot pepermunt en van afwasborstels tot cadeautje. Als ze iets niet hadden, dan bestond het gewoon nog niet!
Schuin aan de overkant stond mijn lievelingskiosk met twee verdiepingen van fotograaf Van ’t Hof. Omdat ik toen al met een camera rondliep alsof het een verlengstuk van mijn arm was, kwam ik er vaak: filmrolletje brengen, foto’s ophalen en kijken naar apparatuur die ik me niet kon veroorloven – en kreeg altijd deskundig advies.
Iets verderop een noodgebouwtje van de spaarbank met  de 'S'. Meer kon ik me niet voor de geest halen.
​
De tekst gaat onder de foto's verder

Ik spoel nu door naar 2026. Het Damplein is groter, strakker en – vooruit – de diversiteit straalt er van af. Het is nog steeds het winkelhart van Dubbeldam, maar wel met een ander ritme. Het tikt, maar af en toe moet er gedotterd worden.

Vooral de kiosk van de voormalige fotograaf lijkt op een stoelendans voor ondernemers: Laura’s Kitchen weg, de Italiaanse broodjeszaak weg en de vorig jaar geopende baby- en kinderkledingzaak heeft sinds kort een andere bestemming op het plein gevonden (De jonge ondernemer Ferial de Groot vertelde me dat zij sinds dinsdag 24 februari in het pand van de voormalige snoepwinkel is gevestigd onder de naam ‘By Ferial’.).

Ik vroeg me af of de tijd rijp zou zijn voor een blijvertje, een moderne ‘Winkel van Sinkel’. Een zaak waar je binnenloopt voor bijvoorbeeld een cadeautje, iets voor je hobby of een broodrooster, en uiteindelijk naar buiten komt met handdoeken, batterijen, een ledlampje en een noodpakket.
Zo'n winkel kun je niet in de bewuste kiosk kwijt - heeft twee verdiepingen -, maar bijvoorbeeld wél in de voormalig kapperszaak op de hoek van de Kromme en Rechte Zandweg. Een ruim pand zonder verdiepingen en heel toegankelijk voor jong en oud.

In Stadspolders heet zo’n winkel ‘HEMA’ en is een schot in de roos.

Want laten we eerlijk zijn: 28 procent van Dubbeldam is 65-plus. Natuurlijk bestellen die weleens online, maar ze willen ook voelen of een apparaat degelijk is. Even vragen of dat lampje het écht doet. En vooral: een praatje maken. Juist in de buurt van het Damplein wonen veel ouderen. Winkelen is namelijk voor veel mensen ook een sociaal uitje.
Ik spreek uit ervaring. Als ik zeg dat ik “even snel” naar De Bieshof ga voor een boodschap, wordt mijn signalement alvast doorgeven aan het programma ‘Opsporing Verzocht’. Ik blijf veel te lang weg.

Uitstapje
Voor het ultieme voorbeeld van zo’n ‘Winkel van Sinkel’ neem ik u mee naar Zeeland, waar wij een groot deel van het jaar op een camping in Burgh-Haamstede verblijven. In de Weststraat zit Retro winkel ‘Radio TV Christiaanse’.

Een winkel die je het best kunt omschrijven als een kruising tussen een bomvolle huiskamer en een tijdmachine. Alles staat dicht op elkaar, maar zij hebben echt alles en weten precies waar het ligt.

Het is een beetje alsof je een Grieks dorpswinkeltje binnenstapt waar de repen Mars tussen het ondergoed liggen en er is niemand die dat vreemd vindt.

Nog een voorbeeld: ik vroeg vorige week zaterdag via de mail aan de medewerkster van Christiaanse om wat leuke foto’s voor een fotocollage bij deze column.  Ik was behoorlijk veeleisend, omdat ik foto’s wilde die zo goed mogelijk lieten zien welke elektrische apparaten er allemaal in de winkel verkrijgbaar waren.​

Ik geloofde mijn eigen mailbox niet: binnen een half uur had ik de gevraagde foto’s. Kom daar in Dordrecht maar eens om!
Het klantenbestand staat op een oude computer met een DOS-systeem zonder internet en de bon rolt uit een printer met kettingpapier. Het ratelende geluid zorgt er voor dat de tijdmachine je mee neemt naar een andere tijd. Je voelt je spontaan jonger worden!

 Schroeven koop je er per stuk. Per stuk! In Dordrecht krijg je een doos van honderd mee waar je de rest van je leven tegenaan kijkt. Snoertjes, kabels, kabelgootjes, digitenne of spullen voor een schotel, het is er gewoon.
Ook op drie vierkante meter - meer ruimte is er niet voor je - ben je klant én koning.

Zo’n winkel op het Damplein… dat zou toch wat zijn!
Een plek waar je voor één ding komt en met drie tassen en een goed humeur weer naar buiten gaat.


En dan is het woensdagmiddag 25 februari. Voor het eerst laat de zon zich de hele dag zien en ik besluit om voor deze column - zoveel mogelijk - winkels rondom het Damplein met mijn camera vast te leggen.
Het werd een ‘snel-klus’, met alle gevolgen van dien, en met wederom een onvermijdelijk ‘Opsporing Verzochtje’. Maar zó leuk!!!!!

Kort verhaal, lang
Bij ‘Fons’ van de snackcorner gooide ik mijn vraag over de ‘oer-bezetting van het Damplein’ in de groep van  'snackcornerstamgasten'. Ook besprak ik mijn idee (zie *). Wellicht is Fons - na het lezen van deze column - helemaal niet blij met het idee, maar bij de stamgasten bespeurde ik wel een ‘wow’!
Omdat er aan de koffietafel steeds meer geïnteresseerden zich met ons gesprek bemoeiden, werd mijn lijstje met ‘winkels van vroeger’ steeds langer. De gezelligheid werd nog groter toen Fons me spontaan een koffietje aanbood! Wat een service! 

Het nostalgische ‘winkelzoekplaatje’ bereikte zijn hoogtepunt in een winkel waar ik nog nooit eerder een voet over de drempel had gezet. (Volgens mij was het wél een winkel die er in 1969 al was.)

Enfin, deze jongen stapte de lingerie-en textielwinkel 'Loesette' binnen. Ik voelde me toch niet echt op mijn gemak, want ik verwachtte meteen een vreemde blik van de medewerkster, gevolgd door de vraag: "Bent u de weg kwijt?" Maar niets van dit alles. Ik stelde mij voor en stelde daarna mijn vraag.
Medewerkster Loes liet mijn ijs ontdooien, nam de tijd en vertelde dat zij al ‘eeuwen’ in deze zaak werkzaam was en dat de zaak vroeger ‘Van de Werff’ heette en men verkocht o.a. mutsen, sjaals en textiel.
Vervolgens doken we winkel voor winkel de geschiedenis in.
Naast haar winkel zat familielid ‘Jozette’ met lingerie, ‘Bezemer’ de hobbyzaak, slagerij ‘Teekens’, ‘Bresser’ de groenteboer, ‘Van Pelt’ met delicatessen, 'De Korver' was de drogisterij en tot slot ‘De Gruyter’ in het uiterste hoekje. 

Aan de overkant van het winkelblok, waar nu de kapper zit (en vroeger de ABN AMRO), zat de 'Spar'.
Er ging geen nieuwe wereld voor me open, maar er kwam wél heel veel terug!
Had ik al gezegd hoe geweldig ik dit gesprek vond? Als dank schrijf ik toch even dat je bij Loesette ook kleding kunt laten stomen😄.

Tot slot nog een ideetje * voor het Dubbeldamse hart.
Wat zou het leuk zijn als de snackcorner naar de lege kiosk zou verhuizen en dat de ijssalon in de zomermaanden in het pand van de patatzaak zou gaan. In de wintermaanden geen leegstand meer, maar volgt er een metamorfose met bijvoorbeeld een koffietent met een leestafel, waar je ook voor een bak erwtensoep naar binnen gaat.
Je hebt dan alle fastfoodzaken aan één kant het hele jaar gezellig bij elkaar en met een groot doorlopend terras. Een terras waar je op je gemak een praatje maakt met eventueel een pizza, een loempia, een patatje of een ijsje in je hand! Voor de duidelijkheid, het is maar een idee!

Tijdens de vele spontane gesprekken kwam ook het openbaar vervoer ter sprake. Op 18 maart zijn de gemeenteraadsverkiezingen. De meeste politieke partijen zullen ongetwijfeld ook aan de ouderen denken. Maar als zij zich ook nog eens hard gaan maken dat lijn 2 dagelijks en met een goede frequentie halt houdt bij de twee grote woonzorgcentra in Dubbeldam, dan zal men ongetwijfeld kunnen rekenen op flink wat extra stemmen uit deze wijk. 

Kijk, dát is voor mij diversiteit! Niet alleen veel verschillende winkels, maar een plek waar alles samenkomt en waar je graag even blijft hangen. Ik denk nu vooral aan de 28% ouderen die het liefst voor een praatje naar het winkelcentrum. Net zoals ze vroeger in de ‘Winkel van Sinkel’ deden. 

Overigens vraag ik me af of er niet meer Dordtse wijken behoefte hebben aan een dergelijke ‘diversiteitswinkel’.

Nabericht
Door de enthousiaste, en vooral razendsnelle medewerking van 'Christiaanse' in Burgh-Haamstede en van Loes van 'Loesette', krijgt deze diversiteitscolumn een vervolg. Deze column liep echt uit de hand. In deel 2 gaat het vooral over twee hele andere 'diversiteiten'!
Iedereen bedankt voor hun medewerking.
Ferry

========

Foto’s: Mirjam Veenman en Ferry Visser
Fotobewerkingen: Ferry Visser

FOTOALBUM
In het fotoalbum vindt u nog meer foto’s. Klik op een foto om hem te vergroten. Via de pijlen links en rechts kunt u doorbladeren.

******

Bent u nieuwsgierig naar wat onze ‘Dordrecht.net’ columnisten nog meer te vertellen hebben? Klik dan  HIER .