Brandbrief
Hals over kop wilde ik toch voorrang verlenen aan een reactie op iets dat mij heel na aan het hart ligt. En ik vermoed dat mijn mentor Kees Thies vandaag in zijn woensdag column hetzelfde gaat doen. Zo niet, dan kun je erop wachten. 😉
Mijn ogen vielen namelijk bijna uit mijn oogkassen toen ik gisteren in de plaatselijke krant las dat een groep bewoners Big Rivers te groot begint te vinden, omdat zij de veiligheid van de bezoekers in twijfel trekt.
Op zich een goede zaak om daar kritisch naar te kijken, maar als jaarlijkse bezoeker én journalist moet ik toch even mijn ei kwijt.
De briefschrijvers houden, net als ik, van het festival. Ze zijn alleen bezorgd en willen daarom graag wat aanpassingen.
Omdat ik al decennia lang alle Big Rivers festivaldagen voor honderd procent aanwezig ben en ieder jaar zelfs vanuit Zeeland terugkom, kan ik alleen maar zeggen dat ik nog nooit een onveilige situatie heb meegemaakt.
Let op: ik ben verslaggever en fotograaf en zie ook wel dat het soms rondom de twee hoofdpodia – de Grote Kerk en de Grote Markt – erg druk is.
MAAR... er staan ook overal borden die aangeven dat het VOL is. Je bent echt niet goed snik als je dan toch nog naar die locatie probeert te gaan.
Er wordt ook gesproken over het alcohol gebruik. Als iedereen zijn eigen drank thuis laat dan is er veel gewonnen. Ik heb tijdens die dagen echt mijn ogen niet in mijn zak en zie van alles. Wie van water houdt is het goedkoopst uit, want ook daar heeft de organisatie voor gezorgd.
Geen ditjes, maar ‘datjes’
Dit jaar schreef ik in één van mijn verslagen dat het juist heerlijk relaxed was en dat ik nu makkelijk van het ene naar het andere podium kon komen. Dat de sfeer overal geweldig was. Dat steeds meer binnenstadbewoners hun gevels versieren. Het was dit jaar ook weer fijn dat er een ‘muziekfeest op het plein’ plaatsvond en dat daarom het Korenfestival op het Statenplein een schot in de roos was.
Dat de EHBO, politie, handhavers en zo'n 130 vrijwilligers overal aanwezig waren om je te helpen en dat er voor hen af en toe ook tijd was om even uit te rusten. Dat John Stinissen heel Dordrecht liet meezingen. Dat er overal ruimte was om een dansje te wagen. Dat er artiesten waren die mij zelfs hielpen door hun setlist te laten fotograferen. Dat ik het geweldig vond dat Urban Solitude (Anouk Tribute) mijn artikelen en foto’s opvroeg – en uiteraard ook kreeg. Dat ik nu alweer verlang naar de 27e gratis editie van Big Rivers. Dat de vele sponsors veel geld steken in een veilig festival en dat ze dit echt niet zouden doen als er geregeld sprake was van een gebrek aan veiligheid.
DAT maakt Big Rivers zo groots voor de hele regio!
Big Rivers is geen uit de hand gelopen Love Parade zoals in Duisburg en er zijn ook nooit strandrellen geweest, zoals vijftien jaar geleden in Hoek van Holland. Om ook het dodelijke ongeval met de monstertruck in Haaksbergen erbij te halen, gaat mij te ver.
Dat een ander gratis evenement, de Kerstmarkt, wel wat minder kon, snap ik best. Dat evenement mondde steeds meer uit in ‘veel dezelfde spullen en met voedsel om je maag te vullen’.
Maar het gaat hier om muziek! Dé manier om mensen te verbinden, zonder dat daar een ambulance of EHBO-er aan te pas hoeft te komen.
Big Rivers is het grootste gratis muziekevenement van Nederland. Om tijdens het festival – net als bij Wantij Live – voor bepaalde acts entree te vragen, zodat er mogelijk minder muziekliefhebbers komen, wordt de veiligheid wellicht beter gegarandeerd. Maar voor mij persoonlijk betekent dat ook meteen het einde van Big Rivers en blijf ik lekker in Zeeland.
De organisatie is al in contact met de 'brandbrief-initiatiefhouders'. Een goed/groot gebaar. Laten we het met elkaar vredig houden en samen de goede sfeer van Big Rivers koesteren!
*****
Bent u nieuwsgierig naar wat onze ‘Dordrecht.net’ columnisten nog meer te vertellen hebben? Klik dan HIER .
